അഡോള്‍ഫ് നാരായണന്‍... ബെര്‍ലിന്‍ കുഞ്ഞനന്തന്‍ നായര്‍ എന്നൊക്കെ പറയും പോലെ ഒരു ഗെറ്റപ്പ് ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലേ... അങ്ങനെ പേര് കേട്ടിട്ട് ആളൊരു പഴയ കമ്മ്യൂനിസ്ടകാരന്‍ ആണെന്നോ, എക്ഷ്പയരി ഡേറ്റ് കഴിഞ്ഞ ഏതോ നക്ഷലടെ ആണെണോ സംശയിക്കണ്ട. അതിലുമോകെ അപ്പുറം എനിക്ക് വളരെ വൈകാരികമായ് അടുപ്പം ഉള്ള കക്ഷി ആണ് ടിയാന്‍.. ആശാനാ പേരിട്ടത് ഞാനാണ്. ആളൊരു ഹാഫ് ജര്‍മന്‍ ആണെന്നായിരുന്നു ഞാന്‍ ആദ്യം കരുതിയത്‌. പക്ഷെ പിന്നെയാണ് മനസിലായത് ആള് നമ്മടെ സോണിയ ഗാന്ധീടെ നാട്ടുകാരന്‍ ആണെന്ന്. പക്ഷെ പേര് ഞാന്‍ മാറ്റിയില്ല. "ബെനിറ്റോ നാരായണന്‍" എന്നാക്കിയാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചതാ.. പക്ഷെ അഡോള്‍ഫ് തന്നെയാണ് അവനു പറ്റിയ പേര്.
ഇനി സസ്പെന്‍സ് വേണ്ട ല്ലേ... നമ്മടെ കക്ഷി 1990 മോഡല്‍ LML VESPA NV ആണ്. 21 വര്‍ഷമായി ഞങ്ങളുടെ സന്തത സഹചാരി ആണ് പുള്ളി. ആളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കൊറേ കഥകള്‍ പറയാനുണ്ട്.
1991-ഇല്‍ ആണ് അച്ഛന് അവനെ വാങ്ങുന്നത്. 150cc എഞ്ചിന്‍. നല്ല കണ്ടിഷന്‍ വണ്ടി. മേടിക്കുമ്പോള്‍ അതിനു നല്ല ചാണക പച്ച കളര്‍. KL 7 B 2570. നമ്മള്‍ ആദ്യമായി ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കുന്നതൊക്കെ ഈ വണ്ടിയിലാണ്.
പിന്നീടു ഇതിന്റെ കളര്‍ ഗ്രേ സില്‍വര്‍ ആക്കി.
എനിക്കൊരിക്കലും ഫ്രീ ആയി ഓടിക്കാന്‍ അച്ഛന് ഇവനെ തന്നിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമായാണ് അച്ഛന് Mr. അഡോള്‍ഫിനെ കൊണ്ട് നടന്നിരുന്നത്. ഞാന്‍ +2 കഴിഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് അവനെ എന്റെ കയ്യില്‍ കിട്ടുന്നത്. പിന്നെ ഇടക്ക് ബസാറില്‍ പോകാനും, അച്ഛന് സിഗെരെട്ടു മേടിക്കാനും ഒക്കെ ഞാന്‍ വണ്ടി എടുത്തു തുടങ്ങി. അന്നൊക്കെ അവന്‍ എന്റെ ഒരു ഹരമായിരുന്നു. കയ്യില്‍ കിട്ടിയതല്ലേ ഉള്ളു.. ആ സമയത്ത് M80 കിട്ടിയാല്‍ പോലും Ducathi ഓടിക്കുന്ന ഗമയാ..!! അപ്പൊ പിന്നെ അഡോള്‍ഫ് നാരായണന്‍ കിട്ടിയാലോ? "ഹാ സ്ടയിലന്‍ വണ്ടിയെ.." എന്നൊരു ഗമയോടെ ആണ് ഞാന്‍ അവനെ ഓടിച്ചിരുന്നത്.
അന്ന് ലൈസെന്‍സ് ഇല്ല.. 17 വയസ്സേ ആയുള്ളൂ. ഒരു കൊല്ലം കൂടി കഴിയണം. അച്ഛന് വണ്ടി തരാന്‍ പണ്ടേ മടി ആണെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.. ഈ കാരണം പറഞ്ഞു പലപ്പോഴും അച്ഛന് വണ്ടി തടഞ്ഞു വയ്ക്കാറുണ്ട്. എന്നാലും നമ്മള്‍ എടുക്കും ട്ടോ.. അങ്ങനെ ഡിഗ്രി 1st ഇയര്‍ ആയി. 18 വയസ്സ് തികഞ്ഞു. പക്ഷെ ലൈസന്‍സ് എടുക്കാന്‍ പഴയ ചൂടില്ല. ആദ്യമൊക്കെ വണ്ടി. കൊണ്ടുപോകുന്നത്ഒരുഹരമായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ ഹരമായിരുന്നു ലൈസന്‍സ് പിടുത്തം ഒരു ദിനചര്യ ആക്കിയിരുന്നു. അന്നൊക്കെ പേടിച്ചു പേടിച്ചാണ് നമ്മള്‍ വണ്ടീം കൊണ്ട് ആദ്യമൊക്കെ ഇറങ്ങിയിരുന്നത്. ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ വണ്ടി കൊണ്ടോവാന്‍ ഒക്കെ. നല്ല നമ്മള്‍ ടെ വന്ദീമ്മേ എന്നൊക്കെ. പറഞ്ഞിടാന് ലൈസന്‍സ് കളിയ്ക്കാന്‍ പോകുന്ന എവിടെ നേരം?? അങ്ങനെ പതിനെട്ടാം വയസില്‍ തന്നെ ലൈസന്‍സ് എടുത്തില്ല. പക്ഷെ അധിക കാലം ആ ഓഫര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പോലീസ് മണല്‍ മാഫിയക്കെതിരെ കടുത്ത നടപടികള്‍ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ കുറെ വഞ്ചികള്‍ അവര്‍ മുക്കി. പോലീസ്-നെ പേടിച്ചിട്ടോ അവര്‍ക്കുള്ള മാസപ്പടി കൃത്യമായി എത്തുന്നത്‌ കൊണ്ടോ എന്താന്നറിയില്ല ആ തരംഗം അവസാനിച്ചു. അതോടെ എന്റെ കഷ്ടകാലം തുടങ്ങി. പിന്നേം പോലീസ് ലൈസന്‍സ് പിടി തുടങ്ങി. :( പക്ഷെ അധികം വൈകാതെ ഞാന്‍ ലൈസന്‍സ് എടുത്തു ട്ടോ.
ആദ്യമൊക്കെ വണ്ടി കൊണ്ട് പോകുന്നത് ഒരു ഹരമായിരുന്നു.. നമ്മള്‍ ഓടിച്ചു തുടങ്ങുന്നതല്ലേ ഉള്ളു?? ഞാന്‍ സ്ഥിരമായി കളിയ്ക്കാന്‍ പോകുന്ന ഒരു പാടമുണ്ട്‌, കാവിലെ അമ്പലത്തിന്റെ അടുത്ത്. അവിടുത്തെ പിള്ളേര്‍ വണ്ടീം കൊണ്ട് വരുമ്പോള്‍ കളിയാക്കാന്‍ തുടങ്ങി. "നീ ഒരു 2000 രൂപ താ, വണ്ടി പാട്ടക്കരക്ക് ഞങ്ങള്‍ മറിച്ചു വിറ്റു തരാം" എന്നൊക്കെ... പിന്നെപ്പിന്നെ എനിക്ക് വേണ്ടി എടുക്കാന്‍ മടി ആയി. പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാം.. അച്ഛന് വേറെ വണ്ടി മേടിക്കേം ഇല്ല ഇതൊട്ടു കൊടുക്കേം ഇല്ല. അന്നൊക്കെ ഞാന്‍ കൊറേ പ്രാകീട്ടുണ്ട്.. ഈ നശിച്ച വണ്ടി ഒന്ന് നിന്ന് പോണേന്ന്.. പ്രാക്ക് എറ്റോ എന്നറിയില്ല.. എന്തായാലും ഒരു ദിവസം അത് സംഭവിച്ചു. നന്നാക്കാന്‍ വേണ്ടി സ്ഥിരം പോകാറുള്ള പറവൂരിലെ ലിജോ ചേട്ടന്റെ Automate - ഇലേക്ക് കൊണ്ടോയി. വണ്ടി കണ്ട പാടെ പുള്ളി പണി തുടങ്ങി... കാലങ്ങളായി കാണുന്ന വണ്ടി അല്ലെ.. പുള്ളിക്കറിയാം എന്താ കംപ്ലൈന്റെന്നു... പോകാന്‍ നേരം പുള്ളി എന്നോട് പറഞ്ഞു.. " അച്ഛനോട് ഞാന്‍ എല്ലാ തവണേം പറയാറുണ്ട്. ഇത്തവണ മോനായത്‌ കൊണ്ട് പറയാ.. ദൈവം ചോദിച്ചാലും ഈ വണ്ടി കൊടുക്കരുത്.. അത്രേം condition വണ്ടി ആണ്." LML ന്ന് വച്ചാല്‍ LML തന്നെ. പിന്നെ ഞാന്‍ ഒരിക്കലും അവനെ കൊണ്ടോവാന്‍ മടി കാണിച്ചിട്ടില്ല..
പിന്നീട് കൊറേ പേര് ഈ വണ്ടി എന്നോട് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്.. അച്ഛനോടും ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്.. പക്ഷെ ഒരിക്കലും കൊടുക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല.. ഇന്നവന്‍ ഒരു വിഷമവും ഇല്ലാതെ 30 -34 മൈലേജു പാട്ടും പാടി തരുന്നുണ്ട്. ഓടിക്കാന്‍ ഇപ്പോഴും സ്മൂത്ത്‌ ആണ്. ഞാന്‍ മികപ്പോഴും കോളേജില്‍ പോകുന്നതും ഈ വണ്ടിയില്‍ തന്നെ.. കോളേജില്‍ ഇവന്‍ ഒരു ഹീറോ തന്നെയായി. "അതുല്‍ ഇന്ന് നമ്മടെ മടവനാണോ വന്നെ?" എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുന്നവര്‍ ധാരാളം. ഒരൊറ്റ വിഷമമേ ഉള്ളു. ഞാന്‍ വരുന്നത് ഈ വണ്ടിയിലാവുമ്പോള്‍ പിള്ളേര്‍ മറ്റേ പാട്ട് തുടങ്ങും. "ഹമാര ബജാജ് ഹമാര ബജാജ്".. എന്ന്. പാടുന്നതിലല്ല വിഷമം. LML Vespa എന്ന് ആരും പറയുന്നില്ലല്ലോ എന്നാണ് വിഷമം. ആ ചിലവില്‍ ബജാജിന് ഒരു പരസ്യോം... അതെനിക്കിഷ്ടാവില്ല. ബാക്കി എല്ലാവര്ക്കും എന്നെപ്പോലെ തന്നെ പരിചയമുള്ള ഒരു കഥാപാത്രമാണ് നമ്മുടെ അടോള്‍ഫിനെ.. പത്തിരുപതോന്നു വര്‍ഷമായിട്ടും ഇന്ന് വരെ കാര്യമായ കുഴപ്പമൊന്നും അവന്‍ കാണിച്ചിട്ടില്ല.. കുടുംബത്തിലെ ഒരു അംഗം തനീയാനവന്‍.. Automate ഉള്ളിടത്തോളം അവനെ സര്‍വീസ് ചെയ്യിക്കും. പിന്നെയും കൂടെ തന്നെ നിര്‍ത്തും.. ഇതാ അച്ഛന്റെ തീരുമാനം.
ജീവനുള്ള എന്റെ സഹൃദയരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ആത്മബന്ധത്തിന്റെ ചങ്ങലയാല്‍ ബന്ധപ്പെട്ട ഇവനും എന്റെ സഹൃദയന്‍ ആണ്. യൂറോപ്പ്യന്‍ പാരമ്പര്യവും ആട്യത്വവും ഒട്ടും കളയാതെ അവന്‍ അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ തലയുയാര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നു.. അഡോള്‍ഫ് നാരായണനായി.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment