"ഈ പിള്ളേര് ഇതു നേരോം തഴതെക്കു നോകിയെ ഇരിക്കൂ. സ്മാർട്ട്‌ ഫൊണല്ലെ സ്മാർട്ട്‌ ഫോണ്‍."
"ചേത്തി പറഞ്ഞത് നേരാ. ഒന്നുകിൽ കമ്പ്യൂട്ടർ അല്ലേൽ ഫോണ്‍. പിള്ളാർക്ക് നമ്മളെ ഒന്നും വേണ്ട."
എന്റെ അമ്മേം ചിറ്റെം തമ്മിലുള്ള പരദൂഷനതിനിടയിൽ ഇ സംഭാഷണം ഉണ്ടായത് ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. നമ്മളെന്തോ ഭീകര കുറ്റം ചെയ്ത പോലെ ആയിരുന്നു ആ മുഖഭവമൊക്കെ. പറഞ്ഞതിൽ ലേശം സത്യം ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഇനി പറയാൻ പോകുന്നതാ ഭീകര സത്യം.
"അതേയ് അതുൽ. എനിക്കൊരു ഫോണ്‍ മേടിച്ചു താടാ. എന്റെ ഈ ഫോണ്‍ എനിക്ക് മാറ്റാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടല്ല. ഇതിൽ WatsApp ഇല്ല.!!"
അങ്ങനെയായിരുന്നു അതിന്റെ തുടക്കം. ലോകായ ലോകം മുഴുവൻ Watsapp ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അമ്മ മാത്രം ഒറ്റപ്പെടുന്നു. അത് മാത്രമല്ല. ഇപ്പൊ കുഞ്ഞിമോളും (നേരത്തെ പറഞ്ഞാൻ ചിറ്റ) വാട്സപ്പിൽ ഉണ്ട്. എന്റെ ഇല്ലതിന്റെ ഗ്രൂപ്പിൽ അവൾ വളരെ സജീവമാണ്. രാജേന്ദ്രനും ലളിതകും ഒക്കെ ഫേസ് ബുക്ക്‌ വാട്സപ്പ്. ഒരു ഫോണ്‍ വേണം ന്നു തോന്നുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. അങ്ങനെ നമ്മടെ സ്വന്തം മാർക്കറ്റ്‌ ആയ LULU Hypermarket-ൽ ചെന്ന് ഒരു അടിപൊളി "ASUS ZENFON" അമ്മയ്ക്ക് മേടിച്ചു കൊടുത്തു. അന്ന് WIFI ഉറങ്ങിയില്ല. വാട്സപ്പ്, ഫേസ് ബുക്ക്‌, ഗൂഗിൾ ക്രോം എല്ലാം ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് അമ്മയുടെ ഫോണിൽ ഭൂജാതരായി. കിടന്നപ്പോൾ വൈകി. പക്ഷെ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. പണ്ട് അമ്മത്തെ അമർ ചിത്രകഥയിൽ ശ്രീ പരമേശ്വരൻ ഭസ്മാസുരന് വരം കൊടുക്കുന്നു. അന്നെനിക്കാ സ്വപ്നം കണ്ടത്തിൽ സന്തോഷമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്നതിന്റെ പൊരുൾ ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു.
എന്റെ ഓഫീസിൽ സമയത്ത് കേറാൻ മാത്രം ഭയങ്കര ചിട്ടയാ. ഇറങ്ങുന്ന നേരം എത്ര വേണേലും വൈകാം. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകി വന്നു. ഒന്ന് കുളിച്ചപ്പോഴെകും ഒരക്കം വരാന്. എങ്ങനെയോ കഴിച്ചു ന്നു വരുത്തി. ചാര് കസേരയിൽ അങ്ങനെ മയങ്ങുമ്പോൾ..." അതുൽ. ഒന്ന് എണീറ്റെ. അതേയ് ഈ സ്ക്രീനിൽ മലയാളം ടൈപ്പിംഗ്‌ വരുന്നില്ല."
"അതവിടെ ഉണ്ടല്ലോ അമ്മെ. മോളിലെ സ്കീനിൽ കാനിക്കണ്ട്ലോ"
"അതെണ്ട ഞാൻ നോക്കുമ്പോ മാത്രം വരാത്തെ?"
" അറിയില്ല.ഞാൻ പൊയ് ഉറങ്ങട്ടെ"
"ഒരു മിനിട്ട്. രാത്രി എട്ടരക്കാ വരണെ"
"അതിനിപ്പോ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യാ? പണി റതീരണ്ടേ?"
"എന്തു ജോലിയാട ഇത്? ഒരു തീർചെം മൂർചെം ഇല്ല. നീ ഇന്ന് നാലു മണിക്ക് വന്നെങ്ങി കൊറേ കാര്യങ്ങൾ ചോദിയ്ക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു."
"അമ്മ അനിയനോട് ചോദിക്ക്."
"അവൻ ഇന് ഹോസ്റ്റലിൽ പോയി"
എന്നെ തനിച്ചാക്കി കടന്നു കളഞ്ഞു അവൻ. ആ വഞ്ചകൻ. മുകളിൽ പറഞ്ഞ സീൻ ഒരു പതിവായി. ഉറക്കം വരുമ്പോഴും, ഫുട്ബോൾ കാണുമ്പോഴും, ഭക്ഷണം കഴികുമ്പോഴും അമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ പതിവായി. അതിനു ഉത്തരം പറയുക എന്നതായി എന്റ പണി. വേറേം പണികൾ പുറകെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നല്ല 8-ന്റെ പണികൾ,.
"അമ്മെ ഇന്ന് ദോശ ഉണ്ടാക്കി തരുമോ?"
" ദോശ ഇല്ല. ഉപ്പുമാവാണ്"
"ഇന്നലേം ഉപ്പുമാവായിരുന്നല്ലൊ"
"കുട്ടാ ഉപ്പുമാവകുംബൊ ഒറ്റയടിക്ക് കഴിയും. ഇന്ന് രാജേന്ദ്രന് പുതിയ ഫോട്ടോസ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. നല്ല കമന്റ്‌ കൊടുക്കണം."
"കഷ്ടമുണ്ട് ട്ടാ."
"നാളെദോശ തരാം"
നാളെ........
"അതുൽ.... ഒന്ന് ഓടി വന്നെ. വേഗം."
"എന്താ എന്താ....... എന്തു പറ്റി?"
"ഈ ദോശ ഒന്ന് മറിച്ചിട്ടെ. വാട്സ് അപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ കൊച്ചിന് എന്തു പേരിടണം ന്നു ചൂട് പിടിച്ച ചർച്ച. നീ നിനക്കുള്ളത് നീ ഉണ്ടാക്കിക്കോ. എനിക്ക് 4 എണ്ണം ഉണ്ടാക്കി വച്ചാൽ മതി."
"അതുൽ ഞാൻ ഒരു സൂത്രം കാണിക്കട്ടെ?"
"അമ്മ പോയെ. Barcelona-ടെ കളി ഉണ്ട്."
"എടാ ഈ ഫുട്ബോൾ എന്തിനു കൊള്ളാം? ടെ ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ നമ്മടെ തലയാട്ടുംപിള്ളി അനിയൻ കൊച്ചുമോനെപ്പറ്റി എഴുതുന്നുണ്ട് . നന്ദനാരുടെ .ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ മോഡൽ. നീ വായിക്ക്."
"ഉവ്വ്വ. അമ്മ മുന്നീന്ന് മാറ്‌. കളി കാണട്ടെ."
"വേണ്ട. നീ കളി കാണണ്ട. ഇതൊന്നു വായിച്ചു നോക്ക്. അടിയിൽ ഞാൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന കമന്റ്സ് നോക്കാൻ മറക്കണ്ട ട്ടോ."
സീൻ കൊണ്ട്ര. അമ്മ പിന്നെ ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ മാനിയാക് ആയി. പൂവിനേയും വണ്ടിനെയും അമ്മ ഫോട്ടോ എടുക്കും. ഇന്നലെ ഞാൻ നോക്കുമ്പോ അമ്മ പഴയ വേളി ആല്ബം കുത്തി നിർത്തി , 2 ടോർച് ഒക്കെ അടിച് ലൈറ്റ് ഒക്കെ കൂട്ടി മൊബൈലിൽ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു. വിവാഹ വാര്ഷികത്തിനു പ്രൊഫൈൽ പിക് ഇടാൻ..!!!! ആ ഫോട്ടോ എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തു കൊടുക്കേണ്ടിയും വന്നു. അങ്ങനെ അമ്മയുടെ "സോഷ്യൽ" ഇടപെടൽ കൊണ്ട് ഞാൻ ഒട്ടും സോഷ്യൽ അല്ലതാവുകയായിരുന്നു.
എന്റെ ഭാര്യയുടെ അച്ഛൻ ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ ആക്റ്റീവ് മെമ്പർ ആണ്. അദ്ദേഹം ഈയിടെ സജീവമായ അമ്മേ "സച്ചിതാനന്ദൻ കവിതകൾ" ഗ്രൂപ്പിൽ ജോയിൻ ചെയ്യിച്ചു. അതോടെ അമ്മയുടെ ലെവൽ മാറി. ഇപ്പോൾ അമ്മ എന്നെ കവിത വായിക്കാനും നിയോഗിച്ചു തുടങ്ങി. അന്ന് കണ്ട ആ ഭസ്മാസുരന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ അകം പൊരുൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും വളരെ വൈകിപ്പോയിരുന്നു.
പിന്കുറിപ്പ് :
ഭാവിയിൽ നടക്കാവുന്ന ആദ്യ സീനിലെ പരദൂഷണം:
"ചേത്തിയെ കളിയാക്കി അതുൽ എന്തോ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാലോ. അവനു കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ട്."
"മ്മ്. അത് ശെരിയ. പക്ഷെ ഞാൻ വേറെ ഒരു പണി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആ കഥയിൽ പേര് മാറ്റി ഞാൻ വേറെ ആളുടെ കഥ പോലെ എന്റെ പുതിയ ഫേസ് ബുക്ക്‌ ഗ്രൂപ്പിൽ ഇട്ടു. സംഗതി ഏറ്റു. ഇപ്പൊ 68 "LIKE" ആയി...!!!!"
"അത് കലക്കി"
ഞാൻ സീൻ പ്ലിംഗ്..!!!!
"ചേത്തി പറഞ്ഞത് നേരാ. ഒന്നുകിൽ കമ്പ്യൂട്ടർ അല്ലേൽ ഫോണ്‍. പിള്ളാർക്ക് നമ്മളെ ഒന്നും വേണ്ട."
എന്റെ അമ്മേം ചിറ്റെം തമ്മിലുള്ള പരദൂഷനതിനിടയിൽ ഇ സംഭാഷണം ഉണ്ടായത് ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. നമ്മളെന്തോ ഭീകര കുറ്റം ചെയ്ത പോലെ ആയിരുന്നു ആ മുഖഭവമൊക്കെ. പറഞ്ഞതിൽ ലേശം സത്യം ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഇനി പറയാൻ പോകുന്നതാ ഭീകര സത്യം.
"അതേയ് അതുൽ. എനിക്കൊരു ഫോണ്‍ മേടിച്ചു താടാ. എന്റെ ഈ ഫോണ്‍ എനിക്ക് മാറ്റാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടല്ല. ഇതിൽ WatsApp ഇല്ല.!!"
അങ്ങനെയായിരുന്നു അതിന്റെ തുടക്കം. ലോകായ ലോകം മുഴുവൻ Watsapp ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അമ്മ മാത്രം ഒറ്റപ്പെടുന്നു. അത് മാത്രമല്ല. ഇപ്പൊ കുഞ്ഞിമോളും (നേരത്തെ പറഞ്ഞാൻ ചിറ്റ) വാട്സപ്പിൽ ഉണ്ട്. എന്റെ ഇല്ലതിന്റെ ഗ്രൂപ്പിൽ അവൾ വളരെ സജീവമാണ്. രാജേന്ദ്രനും ലളിതകും ഒക്കെ ഫേസ് ബുക്ക്‌ വാട്സപ്പ്. ഒരു ഫോണ്‍ വേണം ന്നു തോന്നുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. അങ്ങനെ നമ്മടെ സ്വന്തം മാർക്കറ്റ്‌ ആയ LULU Hypermarket-ൽ ചെന്ന് ഒരു അടിപൊളി "ASUS ZENFON" അമ്മയ്ക്ക് മേടിച്ചു കൊടുത്തു. അന്ന് WIFI ഉറങ്ങിയില്ല. വാട്സപ്പ്, ഫേസ് ബുക്ക്‌, ഗൂഗിൾ ക്രോം എല്ലാം ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് അമ്മയുടെ ഫോണിൽ ഭൂജാതരായി. കിടന്നപ്പോൾ വൈകി. പക്ഷെ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. പണ്ട് അമ്മത്തെ അമർ ചിത്രകഥയിൽ ശ്രീ പരമേശ്വരൻ ഭസ്മാസുരന് വരം കൊടുക്കുന്നു. അന്നെനിക്കാ സ്വപ്നം കണ്ടത്തിൽ സന്തോഷമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്നതിന്റെ പൊരുൾ ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു.
എന്റെ ഓഫീസിൽ സമയത്ത് കേറാൻ മാത്രം ഭയങ്കര ചിട്ടയാ. ഇറങ്ങുന്ന നേരം എത്ര വേണേലും വൈകാം. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകി വന്നു. ഒന്ന് കുളിച്ചപ്പോഴെകും ഒരക്കം വരാന്. എങ്ങനെയോ കഴിച്ചു ന്നു വരുത്തി. ചാര് കസേരയിൽ അങ്ങനെ മയങ്ങുമ്പോൾ..." അതുൽ. ഒന്ന് എണീറ്റെ. അതേയ് ഈ സ്ക്രീനിൽ മലയാളം ടൈപ്പിംഗ്‌ വരുന്നില്ല."
"അതവിടെ ഉണ്ടല്ലോ അമ്മെ. മോളിലെ സ്കീനിൽ കാനിക്കണ്ട്ലോ"
"അതെണ്ട ഞാൻ നോക്കുമ്പോ മാത്രം വരാത്തെ?"
" അറിയില്ല.ഞാൻ പൊയ് ഉറങ്ങട്ടെ"
"ഒരു മിനിട്ട്. രാത്രി എട്ടരക്കാ വരണെ"
"അതിനിപ്പോ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യാ? പണി റതീരണ്ടേ?"
"എന്തു ജോലിയാട ഇത്? ഒരു തീർചെം മൂർചെം ഇല്ല. നീ ഇന്ന് നാലു മണിക്ക് വന്നെങ്ങി കൊറേ കാര്യങ്ങൾ ചോദിയ്ക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു."
"അമ്മ അനിയനോട് ചോദിക്ക്."
"അവൻ ഇന് ഹോസ്റ്റലിൽ പോയി"
എന്നെ തനിച്ചാക്കി കടന്നു കളഞ്ഞു അവൻ. ആ വഞ്ചകൻ. മുകളിൽ പറഞ്ഞ സീൻ ഒരു പതിവായി. ഉറക്കം വരുമ്പോഴും, ഫുട്ബോൾ കാണുമ്പോഴും, ഭക്ഷണം കഴികുമ്പോഴും അമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ പതിവായി. അതിനു ഉത്തരം പറയുക എന്നതായി എന്റ പണി. വേറേം പണികൾ പുറകെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നല്ല 8-ന്റെ പണികൾ,.
"അമ്മെ ഇന്ന് ദോശ ഉണ്ടാക്കി തരുമോ?"
" ദോശ ഇല്ല. ഉപ്പുമാവാണ്"
"ഇന്നലേം ഉപ്പുമാവായിരുന്നല്ലൊ"
"കുട്ടാ ഉപ്പുമാവകുംബൊ ഒറ്റയടിക്ക് കഴിയും. ഇന്ന് രാജേന്ദ്രന് പുതിയ ഫോട്ടോസ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. നല്ല കമന്റ്‌ കൊടുക്കണം."
"കഷ്ടമുണ്ട് ട്ടാ."
"നാളെദോശ തരാം"
നാളെ........
"അതുൽ.... ഒന്ന് ഓടി വന്നെ. വേഗം."
"എന്താ എന്താ....... എന്തു പറ്റി?"
"ഈ ദോശ ഒന്ന് മറിച്ചിട്ടെ. വാട്സ് അപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ കൊച്ചിന് എന്തു പേരിടണം ന്നു ചൂട് പിടിച്ച ചർച്ച. നീ നിനക്കുള്ളത് നീ ഉണ്ടാക്കിക്കോ. എനിക്ക് 4 എണ്ണം ഉണ്ടാക്കി വച്ചാൽ മതി."
"അതുൽ ഞാൻ ഒരു സൂത്രം കാണിക്കട്ടെ?"
"അമ്മ പോയെ. Barcelona-ടെ കളി ഉണ്ട്."
"എടാ ഈ ഫുട്ബോൾ എന്തിനു കൊള്ളാം? ടെ ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ നമ്മടെ തലയാട്ടുംപിള്ളി അനിയൻ കൊച്ചുമോനെപ്പറ്റി എഴുതുന്നുണ്ട് . നന്ദനാരുടെ .ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ മോഡൽ. നീ വായിക്ക്."
"ഉവ്വ്വ. അമ്മ മുന്നീന്ന് മാറ്‌. കളി കാണട്ടെ."
"വേണ്ട. നീ കളി കാണണ്ട. ഇതൊന്നു വായിച്ചു നോക്ക്. അടിയിൽ ഞാൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന കമന്റ്സ് നോക്കാൻ മറക്കണ്ട ട്ടോ."
സീൻ കൊണ്ട്ര. അമ്മ പിന്നെ ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ മാനിയാക് ആയി. പൂവിനേയും വണ്ടിനെയും അമ്മ ഫോട്ടോ എടുക്കും. ഇന്നലെ ഞാൻ നോക്കുമ്പോ അമ്മ പഴയ വേളി ആല്ബം കുത്തി നിർത്തി , 2 ടോർച് ഒക്കെ അടിച് ലൈറ്റ് ഒക്കെ കൂട്ടി മൊബൈലിൽ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു. വിവാഹ വാര്ഷികത്തിനു പ്രൊഫൈൽ പിക് ഇടാൻ..!!!! ആ ഫോട്ടോ എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തു കൊടുക്കേണ്ടിയും വന്നു. അങ്ങനെ അമ്മയുടെ "സോഷ്യൽ" ഇടപെടൽ കൊണ്ട് ഞാൻ ഒട്ടും സോഷ്യൽ അല്ലതാവുകയായിരുന്നു.
എന്റെ ഭാര്യയുടെ അച്ഛൻ ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ ആക്റ്റീവ് മെമ്പർ ആണ്. അദ്ദേഹം ഈയിടെ സജീവമായ അമ്മേ "സച്ചിതാനന്ദൻ കവിതകൾ" ഗ്രൂപ്പിൽ ജോയിൻ ചെയ്യിച്ചു. അതോടെ അമ്മയുടെ ലെവൽ മാറി. ഇപ്പോൾ അമ്മ എന്നെ കവിത വായിക്കാനും നിയോഗിച്ചു തുടങ്ങി. അന്ന് കണ്ട ആ ഭസ്മാസുരന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ അകം പൊരുൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും വളരെ വൈകിപ്പോയിരുന്നു.
പിന്കുറിപ്പ് :
ഭാവിയിൽ നടക്കാവുന്ന ആദ്യ സീനിലെ പരദൂഷണം:
"ചേത്തിയെ കളിയാക്കി അതുൽ എന്തോ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാലോ. അവനു കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ട്."
"മ്മ്. അത് ശെരിയ. പക്ഷെ ഞാൻ വേറെ ഒരു പണി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആ കഥയിൽ പേര് മാറ്റി ഞാൻ വേറെ ആളുടെ കഥ പോലെ എന്റെ പുതിയ ഫേസ് ബുക്ക്‌ ഗ്രൂപ്പിൽ ഇട്ടു. സംഗതി ഏറ്റു. ഇപ്പൊ 68 "LIKE" ആയി...!!!!"
"അത് കലക്കി"
ഞാൻ സീൻ പ്ലിംഗ്..!!!!
